Əfrahim Hüseynli - Ucada dayanan haqdı

GÖYLƏR DƏ ÇOX GÖRÜR AY İŞIĞINI
 
Məni niyə belə böyütdün, ana,-
Məni niyə sevdin "dünyalar qədər"?..
Sən yoxsan, daş-divar adama gəlir,-
Gecəsi açılmır, gündüzü qəhər.
 
O dünyalar boyda sevgi yarımçıq,..
Nə üzlə bu ömrü sürürəm hələ?
Dərdin dərd içində şahı var imiş
Nökərəm, ya qulam... nə gəlir ələ?
 
Gecələr içində azıb qalmışam,-
Göylər də çox görür ay işığını.
Qapısı-kandarı cənnət olan ev
Nağıla döndərib yaraşığını.
Davamı    
 

Kasıb Biznesmen

Tələbə vaxtı yataqxanada qalırdım. Astaradan bir qrup və otaq yoldaşım var idi. Tarix fakültəsində oxumamıza baxmayaraq tarixə nifrət edir, dünya tarixinin başdan ayağa yalan olduğunu deyirdi. Bir də ona görə nifrət edirdi ki, insanlıq tarixinin yalnız müharibə və qırğından ibarət olduğunu görürdü. Həm rus, həm alman, həm ərəb dilini bilirdi. Bu dillərdə xeyli kitabı vardı, xaricə gedib gələnlərə pul verib aldırmışdı. Özü köhnə ucuz paltarda gəzirdi, düz-əməlli yemək yemirdi, bütün pulunu kitablara verirdi. Müəllimlərdən güclü idi tarixdə, onların o qədər səhvini tuturdu ki. Elə qədim orijinal mənbələrdən sitat gətirirdi ki, müəllimlərin ağzı açıq qalırdı.
Universiteti bitirdikdən sonra bütün kitabları yandırdı, nə qədər elədim mənə də vermədi. Dedi yalan yazılan kitablar bir qəpiyə dəyməz.

Davamı    
 

Aldanma

Rahim Hətəmov
 
Satqınlıq, alçaqlıq yaltaqdan gəlib,
Yalan-palan sözlər qorxaqdan gəlib,
Bu Adəm övladı torpaqdan gəlib-
Bu dünya fanidi, aldanma, qardaş.
 
Dünyada olubdu fərqli donumuz, 
Dünya zindan olub, yəni zonumuz,
Torpaqdan yarandıq- torpaq sonumuz,
Bu dünya fanidi, aldanma, qardaş.
 
Ey insan övladı, bəsdirin yetər, 
Bəsdir qan axıtdız, bəsdir müxtəsər.
Dünya kimə qalmış, görmürsüz məgər- 
Bu dünya fanidi, aldanma, qardaş.
Davamı    
 

A kişi

İlqar Bədəlov

Necə dil-dil ötuşub, yaltağ adamsan, a kişi,
Həyasız, ardan uzaq, sarsağ adamsan, a kişi!

İşləyir hər səhər-axşam qara qul tək camaat,
Sən isə hazıra nazir, ağ adamsan, a kişi.

De səni hansı ata əkdi, gətirmiş həyata,
Yaşayırsan, elə bilmə sağ adamsan, a kişi.

Hələ it tək sülənirsən, bir utan bax boyuva,
Çəki yuzdən yuxarı, çatlağ adamsan, a kişi.

Səni təhqir eləyir, sən kimə xidmət edən o,
Əyilirsən elə bil- axsağ adamsan, a kişi.

Davamı    
 

Az qaldı

Nurəddin Rəhimov

Əllərinin arxasıyla ruzigarı dəyişib
yerinə qaytarmaq olmaz,
gün batdıqca yeri də dəyişir qanunların.
Gün batdıqca kölgəyə çevrilmiş həyatın
əllərinin içiylə gözlərinə soxulacaq.
Çox olacaq yalan danışmağın imkansızlığını,
doğrunun imkanını heç edən təsadüflər!

Davamı    
 

Dəvət

Yusif Rəhimi

Xəlq edəndən cahan məni söz məni
Ətrafında dövr elədim dünyanın
Qərinələr ötüb getdi zamansız
Qiymətini mən bilmədim cahanın

Lazım deyil dünya mənə mülk mənə
Bü dünyaya amma ki mən lazımam
Şəhid olmaq bir şərəfdir fəxrdir
Şəhadətə öz canmla hazıram

Gözüm toxsa demək doğrudur yolum
Haqqın ac quluyam haqq dilənirəm

Davamı    
 

Gəlmeylər, qağa, gəlmeylər!

İqbal Nehmət

Öz ləhcəmdə yazdığım şeir

Gedeysən dərdüy deməyə,
Qoymeylər, qağa, qoymeylər.
Başlar qərışıb yeməyə,
Doymeylər, qağa, doymeylər.

Gedəndə biyaz dərinə,
Arvad bağırey ərinə,
Adamı adam yerinə,
Saymeylər, qağa, saymeylər.

Kim döyulsən, sən bi şeysən,
Bi düşün görəy yaşeysən?

Davamı    
 

Bu dünya fanidi

Rahim Hətəmov

Qara torpaq olar hamının yeri,
İnsan öləndə olar bir sümük, dəri,
Bu sözü söyləyir fəna şairi:
Bu dünya fanidi, aldanma, qardaş.

Bu dunya həyatında cövri-cəfa görmədim,
Dərdli insanlara verə- şəfa görmədim. 
Bu Adəm oğlunda heç bir vəfa görmədim,
Bu dünya fanidi, aldanma, qardaş.

Bu Rahib sözünün düzünü deyər,
Həyatın həqiqət sözünü deyər.

Davamı    
 

Zəhradı

Rəvan Məhərrəmli
 
Xəlq olmadı aləmlər əbəs, illəti Zəhradı,
Çünki yaranan şah əsərin ziynəti Zəhradı.
 
Var olmağı bu kainatin qüdrəti-Xaliqdir,
Yox olmamağın tək səbəbi hörməti-Zəhradı.
 
Bir mə'rifət istər ki olaq aşiqi Zəhranın,
Bizlərdə bu eşq olsa əgər, ne'məti-Zəhradı.
 
Xəllaqi-Xuda aləmi xəlq eylədi, ərz etdi,
Bu aləmi zibavər edən itrəti-Zəhradı.
 
Zahirdə vücudən doğulub, lakin Əbəlfəzlə,
Gər mə'rifətinən baxasan, qeyrəti-Zəhradı.
Davamı    
 

Yeni bir zümrə gəlir, dil bakılı qanı ərəb

Vüsal Həsənəli
 
Yeni bir zümrə gəlir, dil bakılı qanı ərəb.
Ana bir yanı bizimdir, ata bir yanı ərəb.
 
İrəvanda yaralıykən Qarabağın maralı,
Bakıda ovladı hər gün neçə ceyranı ərəb.
 
İndi bir Babəkimiz yoxdu ki meydanə çıxıb,
Başa salsın ərəbə, səhv salıb ünvanı ərəb.
 
Vətənimdə dəvəsi ölmüş ərəblər kimiyəm,
Köçürəndən Bakıya ta Ərəbistanı ərəb.
 
Vətən övladlarının qeyrəti susduqca, Vüsal,
Sərəcək başımızın üstünə yorğanı ərəb.
Davamı    
 

Aqil Adil - Tilsim

Göyün dərdin torpaq udub ələyir,
Paklaşdırıb dənizlərə axıdır,
Bəşəriyyət bir nöqtəyə tələsir,
Bu ki bəlli - bu ki ölüm qoxudur.
 
Ayaq saxla, adəm oğlu, dur bir az,
Hardan gəlib hara gedir varlığın?
Niyə varsan çoxlarına dərd kimi?
Niyə yoxsan - dərd verməyir yoxluğun?
 
Bir vücudda aləmləri daşıyan,
Bir baxışda min cümləni quransan.
O ki sənə öz ruhundan üfürüb,
Amma indi təpə, dırnaq - haramsan!
Davamı    
 

Tolışə kinə

Tofiğ İlham

Maştə-maştə həşi pemə,
Bə çayə hi kinon omə,
Çəşım qılı bətı damə,
Tolışə kinə, tolışə kinə.

Siyo çəşonı jedə mijə
Bə eşğ oməş tojə-tojə
Dorozə maxlon boçi pejə
Tolışə kinə, tolışə kinə.

Zəhmətkəşiş zındəm xəyli,
Lap ğəşənqiş bənə vıli,
Az Məcnunim, tınən Leyli,
Tolışə kinə, tolışə kinə.

Davamı    
 

Azərbaycanlı müəllifin kitabı facebookda 2 minə satıldı

Rusiyada yaşayan gənc yazar İlqar Kamil kitabını 2002 AZN-ə satıb.
Bu barədə kulis.az-a yazıçı özü məlumat verib.
O bildirib ki, yaxında Bakıda nəşr olunan "Yerlə göy arasında" adlı romanının bir ədəd imzalı nüsxəsini auksiona çıxarıb: “Facebookda status yazıb elan elədim ki, 3 gün ərzində kim bu statusun altında ən çox məbləğ təklif etsə kitab onun olacaq. İlkin məbləğ 10 manat təklif edildi”.
Auksion oxucular tərəfindən böyük maraqla qarşılanıb.

Davamı    
 

Sevgim bu dünyanın özü boydadı

Zeynəb Cəfərli

“Dünyaya gələn insanların hər birinin taleyində dünyanı necə yaşamaq qisməti var. Kimisi bu həyatı duya-duya, kimisi adi qaydada laqeydcəsinə, duymadan, düşünmədən, kimisi də öz həyat eşqinin odunda alışa-alışa, yana-yana yaşayır. Belə insanlar isə hər kəsin görə bilmədiyini görür, duya bilmədiyini duyur”.

Davamı    
 

Sənə ehtiyacım var

Emil Bayramov

Bir nəfəs bəsdir mənə,
Car çəkim aləmlərə,
Sənlə mən uçum göyə,
Sənə ehtiyacım var.

Mənim sirrim, özümsən,
Ömrümdən günlərimsən.
Sən çiçək ləçəyimsən,- 
Sənə ehtiyacım var.

Tez gəl hardasan, ey yar,
Məni bu dərddən qurtar.

Davamı    
 

Qəlbim Hüseynin şəhridir

Rəvan Məhərrəmli
 
Qoy duyulsun bu səda, qəlbim Hüseynin şəhridir,
Son bular aləm, bəqa qəlbim Hüseynin şəhridir.
 
Bu şəhər dərvazəsindən Şimri keçməz, ol səbəb,
Bivəfadir Kərbəla, qəlbim Hüseynin Şəhridir.
 
Mən Yəzidi sevmərəm qəlbimi məskun eyləsin.
Kərbəladan bavəfa qəlbim Hüseynin şəhridir.
 
Ol cəhənnəm atəşindən hifs olan ali mənəm.
Çün əzəldən mübtəla qəlbim, Hüseynin şəhridir.
 
İxtiyari yox, cəhənnəm bir telimdən yandira,
Sən bilirsən, ey Xuda, qəlbim Hüseynin şəhridir.
Davamı    
 

Кто такие Горбачев и Андропов

Русский патриотический писатель Иван Владимирович Дроздов (фронтовик, ветеран войны, артиллерист, награжден многими орденами и медалями) раскрывает причины предательства Андропова и Горбачева: "Андропов – стопроцентный религиозный иудей. Его настоящая фамилия Эренштейн-Либерман. Ну, а Горбачев никакой и не Горбачёв, а Гайдер".
Иван Дроздов написал 25 романов. Вслед за великими классиками, Иван Владимирович, в таких произведениях как "Оккупация", "Последний Иван", "Баронесса Настя", "Шальные миллионы", "Славянский котел", в первую очередь описывает жизнь русских людей, невзгоды и радости, тяготы жизни, переживания.  
Необычайно метко и объективно в книгах Дроздова раскрыты и характеры наших главных врагов - сионистов и шабес-гоев.
Davamı    
 

Владимир Податев. Путь к Свету или Книга Жизни (Глава 1-22)

ГЛАВА 1: ВЕЩИЙ СОН
        
В 1979 году, когда я отсидел из своего последнего срока уже восемь лет, меня в одной из зон Магаданской области осудили на три года тюремного режима. Тюремный режим – это самый строгий режим. Ничего худшего в системе исправительно-трудовых учреждений СССР никогда не было.
И вот, когда ожидал в магаданской тюрьме отправления в намеченное мне место, то увидел необычный сон. Я шел по большому полутемному туннелю, в конце которого был Свет. На моем пути возникали разные препятствия и встречались разные люди, одни мешали идти, другие – помогали. Но больше – пытались мешать.
Davamı    
 

Bazarda hadisə

Ziya Babayev
 
Maraqlı hadisəyə şahid oldum.
Yaşı təqribən 30-35 olan bir kişi bazarda toyuqların qiymətilə maraqlandı. Toyuqların qiyməti təxminən 6-9 manat arasında dəyişirdi. Kişi yaşlı bir qadına yaxınlaşdı. 6 manatlıq toyuğu götürdü və soruşdu: "Xala, bunu 5 manata verə bilərsənmi?". Yaşlı qadın qəti şəkildə "yox" dedi. Kişi israrla bunları dedi: "Xala, evdə 2 balaca oğlum acdır. İkisi də xəstədirlər. Maaşımı verməyiblər. Həkim də deyib ki, yaxşı yeməlidirlər. Əlimdə 5 manat, 40 qəpik pul var. Cəmi 60 qəpik pulum çatmır. Sən mənə toyuğu 5,40 manata ver, Allah da sənin bu yaxşılığını unutmaz".
Yaşlı qadın çox əsəbi və qəti şəkildə bunları dedi: "Neynim uşaqların xəstədir? Uşaqların olanda mənlə məsləhət etmişdiz? Mənə sərf eləmir bu qiymətə. Elə Biləcəriyə 11 manata gəlirəm.
Davamı    
 

"Страна цветов" (Kvavilebis qvekana) [Екатерина Кирилова]

На коленях обошёл
Я цветочную страну.
Ты сказала, что придёшь, милая,
Опоздала… Почему?
 
Я собрал тебе цветы –
Все прекрасны, как и ты,
И хотел их на груди, милая…
Закрепить, как пуговки…
 
Я хотел тебе сказать,
Почему тебя искал.
Твои чёрные глаза, милая,
Видел всюду, тосковал...
Davamı    
 

Маша Распутина: «Я родилась в Сибири». ТЕКСТ ПЕСНИ

Музыка: Лукьянов А.
Слова: Дербенев Л.
 
Я родилась в Сибири с упрямою душой
И как меня любили, я выросла большой.
Был цвет черемух белый, и белый гул пурги,
А я всё песни пела под музыку тайги.
 
День за днём, а за зимою лето,
Давным-давно мне надоело это,
Куда же вы, куда уходите, года,
Мои неповторимые года.
День за днём, а за зимою лето,
Уеду я отсюда, я уеду,
Да только вот беда,
Да только в том беда.
Davamı    
 

Əfrahim Hüseynli - Vətən sevgisi. Söylədi: Zeynəb Azay

Davamı    
 

Haqqı O bərpa edəcək

Tahir Fikri
 
Hələ millət görəsən çoxmu əziyyət çəkəcək,
Xalqımın sərvtini vəhşi köpəklər yeyəcək.
 
Məzlumun haqqına girməklə qurub səltənətin,
Guya bu batil olan sorğuda bir söz deyəcək.
 
Talayıb sərvəti nankor ötürür düşmənimə,
Sorğularda görəsən nabud olan neyləyəcək?
 
Kürsüdən haqdan, ədalətdən edir "moizəni",
Bu riyakar düşünürmü görəsən inləyəcək?
 
Binamaz əhli namazə eləyir tən hətta,
Halal etmiş haramı, qəbrdə fəryad çəkəcək.
Davamı    
 

“Rüstəm Behrudi nəsə çeynəyirdi, Nizaməddin isə…”

“Xalqın şairi” şeir müsabiqəsindən kənarlaşdırılan gənc yazar Firəngiz Sabirqızı yarışma ilə bağlı fikirlərini danışdı.
 
-“Xalqın şairi” şeir müsabiqəsindən narazılıq edənlərin içində siz də varsınız. Düşünürsünüz ki, sizə qarşı da dalətsizlik oldu?
-Bu bir faktdır. Məti Osmanoğlu kimlə rumka dostudursa ona 10 bal verir. Nizaməddin Şəmsizadə də kimin kitabına ön söz yazıbsa ona 10 bal verir. Yəni sözə yox, kiməsə və nəyəsə görə ballar verilirdi.
 
-Yəni istedad yox, dost-tanış yarışmasıdır?
-Orda sözə qiymət verən bircə Qulu Ağsəs idi. O da yarımfilanda gəlməmişdi. Düşünürəm ki, 100% işin nə yerdə olduğunu bilib gəlməmişdi. Bundan istifadə edən digər münsiflər də vicdanların unudub bal verirdilər. Etiraz edənlər də əcəb edirik- deyib susdururdular.
Davamı    
 

Rəvan Məhərrəmli - Ey Əlinin şiəsi

Ey Əlinin şiəsi, həqqi ədalət vaxtıdır,
Yatma qəflətdən oyan, indi şücaət vaxtıdır.
 
Zülfüqarın qəbzəsindən səndə tut meydanə gir,
Ver Xudadan ötrü cani, çün məharət vaxtıdır.
 
Külli-aləm söhbət eylər, bu qiyamundan sənün,
Keç iki qoldan Əbəlfəz tək, sədaqət vaxtıdır.
 
Ol fədai, başərəf eşq ilə dünyadan köç et,
Can əsirgənməz Xudadan, ver əmanət vaxtıdır.
 
İsmi-ə'zəm söyləyib, vur zərbə zülmün başına,
İç şəhidlik şərbətindən, ta şəhadət vaxtıdır.
Davamı    
 

Kaspi-Toloş çı ğəşənqe, çımı dıl

Yusif Rəhimi
 
Ana torpağımın cavan ürəyi,
Səndən gəlib keçir Gilan küləyi,
Həzilərin, Babəklərin dirəyi,
Kaspi-Toloş çı ğəşənqe, çımı dıl.
 
Dədə Zərdüşt torpağından boy atdı,
Avestanı Əli Nasir yaşatdı,
Adımızı zirvələrə ucaltdı,
Kaspi-Toloş çı ğəşənqe, çımı dıl.
 
Lankon bizim ürəyimiz, gözümüz,
Əzəl gündən doğru olub sözümüz,
Tarixlərdən ağ çıxıbdır üzümüz,
Kaspi-Toloş çı ğəşənqe, çımı dıl.
Davamı    
 

Ya Həbib

Aytən Eyvazon
 
Ya Həbib, qəm salmışıq qəlbinə, yox ğufranımız,
Peşmanıq ta qiyamət dinməz bizim əfğanımız.
 
Bizə sən qardaş dedin, tutdun səhabəndən uca,
Olmadıq kəmtər layiq, boşdur əməl bostanımız.
 
İstəməzdi Tanrı səndən İsmaillər bəlkə də,
Qövmü İbrahim qədər olsa idi imanımız.
 
Yoxdu üz Yövmülhesab səndən şəfaət istəyək,
Günbəgün artırmışıq dolub-daşır nöqsanımız.
 
Olmasaydıq səngidıl çəkməz idin bunca cəfa,
Gər şəfaət etməsən qalmaz daha gümanımız.
Davamı    
 

Adam var...

Elşad Xaqan
 
Adam var yaxşılıq yağır üzündən,
Adam var yaxşı bir tərəfi yoxdur,
Adam var şərəfdən özgə varı yox,
Adam var varı var, şərəfi yoxdur.
 
Adam var ədəbdən kənara çıxmaz,
Adam var ədəbdən xeyli kənardır,
Adam var mərd yaşar məzara qədər,
Adam var fitrətən mərdüməzardır.
 
Adam var itinin xaltası qızıl,
Adam var yeməyə əppəyi yoxdur,
Adam var tapdığın sədəqə verər,
Özünün əynində köynəyi yoxdur.
Davamı    
 

Misralarda səsləndim

Etibar Həsənzadə
 
DEDİN AHƏSTƏ
 
Gördüm qızlar içində, ay boyu bəstə,
O gündən oldum, ay qız, dərdindən xəstə.
İstədim verəm sənə güllərdən dəstə,
Yox, yox olmaz söyləyib, güldün ahəstə.
 
Düşündüm ki, neyləsəm xoşuna gələr,
Bəlkə elə xoşbəxtlik başıma gələr.
Dayandım yol üstə ki qarşıma gələr,
Görüb yolun dəyişdin, güldün ahəstə.
 
Misralarda səsləndim bütün qəlbimlə,
Şeirdən gül bağladım sənə təbimlə.
Davamı    
 

Elşad Xaqan - Hüseynim vay!

Ey aşiqi-Həq, vəslə amadə Hüseynim vay!
Ey təşnə verən canın səhradə Hüseynim vay!
 
Şövq ilə verib canın, vəsl içrə tapan rahət,
Ey cövr çəkən zalım dünyadə Hüseynim vay!
 
Zəhra gözünün nuri, mö'minlər üçün mövla,
Ey ibni-Şəhi-Mərdan, şəhzadə Hüseynim vay!
 
Hər gün bizə Aşura, həm Kərbübəla hər yer,
Eşqinlə gələr aşiq fəryadə: Hüseynim vay!
 
Miskin, qara bir quldur, Xaqan sənə nokərdir,
Həm dəhrdə şahım, həm üqbadə, Hüseynim vay!
Davamı    
 

Rəvan Məhərrəmli - Olmaz

Mən kimi bəndə Hüseyn eşqinə layiq olmaz,
Çün Hüseyn aşiqi dünyadə münafiq olmaz.
 
Bir gecə söylədilər qeyz ilə röyadə mənə,
Sən kimi yüz ola aşiq, biri sadiq olmaz.
 
Mənə göstərdilər əmalimi, çaşdim qaldim,
Dedilər get, belə əmal ilə aşiq olmaz.
 
Əvvəl aşiq nə deməkdir onu dərk et dedilər,
Dərki etməzsən əgər biznən əlaiq olmaz.
 
Öncə bizlər tərəfindən bəyənil, ey bəndə,
Ki ol ənsari Hüseyn, kim belə vamiq olmaz?
Davamı    
 

Yusif Rəhimli - Qiyamət

İnsan dərk etsə ki bir gün öləcək,
Öləcək həyata birdə gələcək,
Qiyamət günündə o diriləcək,
Və cavab verəcək Tanrıya əlbət,
Az qalıb, yaxında gəlir qiyamət.
 
Bu dünyada rahatlığı axtaran
Dünyanın toruna düşür çox insan.
Malından yapışan, mülkdən yapışan
Əlbət o dünyada çəkəcək əzyət,
Az qalıb, yaxında gəlir qiyamət.
 
Alim ol, ibadət yoxdursa əgər
Öyünmə özünlə adəmi sərvər.
Hər tərəf alışar, göydən səs gələr,
Gec olar İslama etsən də beyət,
Az qalıb, yaxında gəlir qiyamət.
Davamı    
 

Əfrahim Hüseynli - Sözümü küləyə verdin

MƏNİM BU PAYIZDAN GÖZÜM SU İÇMİR
 
Mənim bu payızdan gözüm su içmir,
Bir üzü deyəsən qışa dönübdü.
Yollar qayalardan, daşlardan keçir,
Günlərin ürəyi daşa dönübdü.
 
Gecəylə gündüzün yeri qarışıb
Nöqtəsiz, vergülsüz cümlələr kimi.
Payız nəfəsi var kəlmələrimdə,
Kövrəldər yazdığım cümlələr kimi.
 
Günlər ürəkdən də tikan çıxarmır
Yerinə düşməyən misralar kimi.
Payızın çənində görünmür yollar
İlğıma bürünən səhralar kimi.
Davamı    
 

Fərid Fateh - Saxta dostlar

Hər qardaş deyəni qardaşın bilmə,
Sən avam deyilsən, qulaq deyilsən.
Altında maşının, cibdə pul-paran
Bildin nədi nə deyil, uşaq deyilsən.
 
O kafe dostları, qarın dostları
İnan yeyib içib doyanacandı.
Soruşmazlar işin-gücün, vəziyyətini,
Deyərlər növbəti məclis haçandı?
 
Təki dara düşmə, amma bir yoxla,
Biri ortaya çıxmaz, biri tapılmaz.
Bağlanar üzünə həmin qapılar,
Zəng etsən zəng çatmaz, zəngin açılmaz.
Davamı    
 

Onsuz da sən məni tapmayacaqsan

Əfrahim Hüseynli
 
Dərdi-səri duyan yazıq
Gülüb-sevinməyə yasaq...
Günahkarsan, baş açmasaq
Bu dünyanın kələyindən.
 
Günah olur təlaş, qorxu,
Günahlardan keçməz çoxu. 
Günahını su kimi yu,
Kəsən olsa çörəyindən.
 
Göz yaşına şahiddi üz,
Göz yaşıdı bu çay, dəniz.
Davamı    
 

Beş qardaşın bir bacısı

Rəfail Agah Xaçmazlı
 
İşimlə əlaqədar tez-tez Rusiya ilə sərhəddə olan Yalama kəndinə gedirəm. Bu yolun tən ortasında məftillər ilə toxunmuş hasarla qorunan Xan çinarları var. Hər bu yoldan keçən adamlar avtomabillərini saxlayaraq bu ağacları pir sanaraq beşdən-üçdən nəzir qoyurlar.
Pir demişkən. Pir sözünün mənası qoca deməkdir. Nurani ağsaqqalların, imanlı qocaların sözlərində hikmət, əllərində bərəkət olduğundan onlara sağlığında olduğu kimi dünyasını dəyişəndən sonra da hörmət olunub ziyarət edilmişdir.
Övliya Allahın dostu deməkdir. Peyğəmbərlərdən sonra  Allaha yaxın bəndələrdən sayılır.
Bu Xan çinarları Dədə Qorqud zamanında ətəyində qurban kəsilərək dua edilən ağaclardan idi.
Davamı    
 

Anamın

Vüsal Həsənəli
 
Köhnəlir xatirələr - dəyişdikcə fəsillər,
İtib evin düzəni, səliqəsi son illər,
Masanın üzərində köhnə solğun şəkillər.
Bir yetimlik qəmi var otağında Anamın.
 
Gah baxçaya apardı, gah məktəbə ötürdü.
Əlində bir qab yemək gah arxamca yüyürdü.
Mən məktəblər oxudum, o küçələr süpürdü.
Köhnə nimdaş başmağı ayağında Anamın.
 
Ötüb keçdi Anamı ömrün kövrək illəri.
Büküldükcə qaməti, ağarınca telləri.
Saçımı oxşayarkən gücsüz, qırış əlləri
Elə uşaqlaşardım qabağında Anamın.
Davamı    
 

GERÇƏKLİYİN, SULAR KİMİ PAKLIĞIN SƏSİ

Əfrahim Hüseynli
 
Zaman-zaman ədəbiyyatımızda öz sözünü deyən həkim-yazarlarımız az olmayıb. Əlibəy Hüseyzadədən tutmuş Nəriman Nərimanova qədər, Abbas Səhhətdən tutmuş Tağı Şahbazi Simurğa qədər, Xanımana Əlibəylidən tutmuş Tamilla Şəfəqə qədər... Və, çağdaş ədəbiyyatımızda neçə-neçə yazara kimi. Rəfiqə Abbasova da ixtisasca həkimdir.
Yaradıcılığına bələd olan bir söz adamı kimi onun şeirləri haqda fikilərimi qələmə almaq niyyətim hələ çoxdan var idi. İndi onun şeirləri ilə söz-söz, misra-misra baş-başayam.
Davamı    
 

SƏNİ UNUTDURMAĞA HEÇ NƏYİN GÜCÜ ÇATMAZ

Xatirə Xatun
 
Sən- uçuq ürəyimə qətrə-qətrə damanım,
"İndi yazar, bu saat zəng eləyər" dediyim.
Tək pənahım, ümidim, söykəndiyim gümanım,
"Gəl məni məndən qurtar" axşam-səhər dediyim.
 
Aylar, illər, fəsillər beləcə ötüb keçər, 
Səni unutdurmağa heç nəyin gücü çatmaz.
Zaman bir qayçı kimi ömrümü kəsər, biçər,
Alışmağı öyrədər, unutmağı... bacarmaz!
 
Allah, o nə sevgiydi? Möcüzəydi, möcüzə!
Adın çəkilən kimi dilim-dodağım əsər.
İndi qoymusan məni yoxluğunla üz-üzə.
Davamı    
 

İki qol arasında vətəndaşam, ustad!

Ümid Nəccari
 
(Müəllimim Professor Ədalət Tahirzadəyə məktub)
 
Gözümüz aydın, ustad!
Universitetdəki pillələrlə sevgili olduq.
Qırx beş milyon ayağımdır bu pillələrdə,
Düşündükcə qırx beş yaş qocalıram...
Biləklərimdəki bilərziklərin cavabını soruşmağa gəldim.
...kürəyimdəki yaralar yenə ağrıdır, ustad.
Qamçıları kəs ki, keçməsin insanıq fənnini,
keçməsin yuxularımdan işigəncə qatarı...
Neçənci kursda keçəcəyik ağrı fənnini,
görəcəyik Təbrizin Ərkini...?!
...daha kəsilməyə canım da yoxdur.
Davamı    
 

Atasız

Əbil Əbilov
 
Gecə-gündüz çəkirəm həsrəti hicran Atasız.
Ürəyim etmədədir naləvü əfğan Atasız.
 
İstərəm bir də camalın görüm ey kaş ki onun,
Qaldı əfsus gözüm bu dəhrdə giryan Atasız.
 
Onun üçün ürəyim çox darıxır, mən nə edim?
Eyləmir tab bu ürək gör necə bir an Atasız.
 
Kimsənin görməsini istəmədim göz yaşımı,
Hər gedəndə tökürəm qəbrinə pünhan Atasız.
 
Daima səslədim ol dadıma bir dəfə gələr,
Kaş onu bir də görəm, dözmür axı can Atasız.
Davamı    
 

Vüsal Həsənəli - Qoydu

Soydu məmur bu yetim xalqı tumançağ qoydu,
Talayıb, qarət edib zatını çılpaq qoydu.
 
Gəzir Avropanı məmur dayı neftin puluna,
Kasıb övladlarının boynuna torpaq qoydu.
 
Plana saldı neçə Şəhid bulağın sökdü,
Ağlayan doğmasının ovcuna bayraq qoydu.
 
Qazımız kilsə isindirsə də Allaha şükür,
Bizi öldürmədi, qışdan çıxarıb sağ qoydu.
 
Mənə "qanunla danış" deyildi, haqqım sordum,
Demoqoqsan deyibən adımı yaltaq qoydu.
Davamı    
 

Dılədəm qardə ijən noumid eşği həvo

Bəxtiyar Ruşin
 
Dılədəm qardə ijən noumid eşği həvo,
Səbəb qıləy tolışə kinəy – ıştən bevəfo!
 
Fəsli – bahare ısət, handən şeyda bılbılon,
Əmma çımı boğədə bılbıl kardəni nəvo.
 
Iştən votdə bəmı, zındəm ıştı dardi çarə,
Pinhon kardə, votdəni əv çımı dardi dəvo!
 
Billah, bı əzobondə əğyari qınoş veye,
Əmma ıştə kəşəyon zındənim bəyən rəvo.
 
Reçış doə qıləy xoş məğamdə bə Tolışi;
İlahi yolə baxşəy, çəmə çimənon səfo.
Davamı    
 

Фархад Садыхов: “Книга Откровений”. Сутра 31-34

Сутра 31
 
Во имя Любви
 
1.Вы гнев свой, люди, охладите,
Иначе сломите свой мир.
Я не давал такого права -
Лишать покоя Дух планеты.
2.Но вы – единственные чада,
Кто потребляют плоть Земли,
Не возвращая взятый долг.
3.И мир Стихий Моих Священных
Бушует болью и обидой
За потребительские руки,
Что оскверняют Красоту
Davamı    
 

“11-ə qədər”in vaxtı

Kənan Hacı
 
Neçə müddətdi ki, Mətləb Ağanın “11-ə qədər” kitabı yazı masamın üstündədir. Arada elə eynən qol saatı kimi o kitaba baxıram və içimdəki vaxtı nizamlayıram.
Bu kitab vaxtın maddiləşmiş formasıdır, vaxtdan oğurlanmış, vaxtın canından qoparılmış qəlpələrdir. Vaxt boşluğuna düşəndə əlimi atıb o kitabdan bir şeir oxuyuram. Bu kitab bir az da təzyiqölçən cihaz kimidir; əhvalım qarışanda gözüm Mətləbin kitabını axtarır, görəsən kədər neçəyə qalxıb?!
Biz Mətləblə yaşıdıq, eyni vaxtın uşaqlarıyıq.
Davamı    
 

Küləkli bir gündə, buludlu bir havada gəl

Ümid Nəccari
 
Səni yaşamaq lazım, bir ağac kimi bahar günündə,
Bir qaya kimi üzü dənizə, bir ümid kimi sevə-sevə!
Səni yaşamaq lazım, yaşıl-yaşıl yarpaqları tökmədən,
Bir Mövlanə, Şəmsə olan kimi,
Sənə Kərəm kimi yanmaq lazım, səni yaşamaq lazım...
***
Hər şey o masadan başladı.
Gözlərinin günahsızlığından,
Fəsillərin yarpaq alıb, tökməsindən.
Qatarların dolub boşalmasından başlandı bizimkisi...
Sənsiz buludların altında çətirlərlə savaşdım.
Səni unutmaq üçün üzümü divarlara öyrətdim!
Sənsiz buluda çevrilib, pambıqlar təki sovruldum!
Davamı    
 

Vadiyi-eşq icrə buldum...

Sevda Karahanlı
 
Vadiyi-eşq icrə buldum Xosrovi-xubanı mən,
Sübhədək gözlər gözüm, könlüm sevən sultanı mən.
 
Aşiqi-dilxəstədən öyrəndim hicran cəkməyi,
Gözlərimdən qovmuşam cismim yaxan röyanı mən.
 
Hüsnünün nuri günəş tək zülməti nurlandirar,
Bulmuşam Məcnunə nisbət bir dəli sevdanı mən.
 
Vəslini dərman bilib üz qoymuşam dərgahına,
Sevmişəm evlər yıxan bir gözləri şəhlanı mən.
 
Surətin görmək nə xoşdur vəslini görmək qədər,
Qəbul etdim, istərəm könlüm verən fərmanı mən.
Davamı    
 

Ramazanda

Əbil Əbilov
 
Fürsətdi ki, et nəfsini islah Ramazanda.
Əhf eyləyər əlbət bizi Allah Ramazanda.
 
Et tövbəni peşman olub Allaha tərəf gəl,
Çün bağlı deyildir dəri-dərgah Ramazanda.
 
Məsciddə namaz üstə dəyib xəncər Əliyə,
Vermiş canını Rəbbinə ol şah Ramazanda.
 
Gəldim qapına göz yaşı ilə, məni əhf et,
Ya Rəbb elədim eşqimi izah Ramazanda.
 
Dünya malı dünyada qalar, dərk elə, insan,
Boğ nəfsini, qaç, eylə sən ikrah Ramazanda.
Davamı    
 

Ruh da danışarmış

Ömür Yazar
 
Sənin gedişinə nə ağlamağım, 
İnan mənə, nə də gülməyim gəlir.
Nifərtlə dünyada yaşamaqdansa,
Elə bir dəfəlik ölməyim gəlir.
 
Yalanlar, doğrular qarma-qarışıq,
Görən hansı ilə barışmalıyam?
Bu çivisi çıxmış lənət həyata,
Mən sürünərəkmi alışmalıyam?
 
Nə gəlişim asan, nə də gedişim,
O qədər ruhsuzam ölənlər kimi. 
Sənə qayıt desəm nə dəyişəcək,
Qədir-qiymətini bilənlər kimi.
Davamı    
 

Oyan

Zamiq Səfa

Ey gözüm, yatma, bu qəflətdən oyan,
Ölmə axırda xəcalətdən, oyan.

Bir məsəl vardı ki, yatdın batdın,
Vermə ömrün heçə, xəlvətdən oyan.

Anbaan Rəbbini yad eyləginən,
Uyma öz nəfsinə, şəhvətdən oyan.

Azacıq ömrə gözəl nəqşə gətir,
Bəhrələn daima fürsətdən, oyan.

Mehriban davranışı vacib elə,
Feyz aparmış çoxu ülfətdən, oyan.

Davamı